unknown (3)
เขาชอบบอกว่าเขารักผม
ผมยิ้มรับคำนั้น ซึมซับลงในหัวใจส่วนลึกที่สุด
กระทั่งวันที่เขาหักหลังผม ผมจึงได้รู้...............
ว่าความเจ็บปวดและเสียใจแสนสาหัส รสชาติมันเป็นอย่างไร
................ผมสาบาน
ถ้าเขาพูดให้ผมได้ยินอีกครั้ง
ผมจะตัดลิ้นเขาด้วยมือผมเอง
................................................................................................
................................................................................................
บนโต๊ะผมมีกระจกบานหนึ่ง เขาซื้อให้ผมไว้ใช้ ผมเคยแปลกใจว่าทำไมเขาเลือกกระจกตั้งโต๊ะ
ผมได้คำตอบ เพราะทุกครั้งที่ผมเห็นภาพสะท้อน ผมจะนึกถึงเขา และยิ้มให้ตัวเองอยู่เรื่อย
มันนอนนิ่งไร้ชีวิตอยู่ที่นี่เสมอมา ผมพยายามทำเป็นไม่เห็นมาตลอด แต่พอกันที ผมจะไม่เก็บมันไว้อีกต่อไป
กระจกเงาแตกออกเป็นเสี่ยง ผมกวาดเศษแก้วไร้ค่าทั้งหมดลงถังขยะอย่างไม่ไยดี
หากจะทิ้ง........ต้องหยุดให้ความสำคัญ
เหมือนที่เขาเคยทำกับผม
ครู่ต่อมา ผมหยุดยืนอยู่หน้าเตียงที่ร่างเขานอนนิ่งอยู่
มีเพียงนัยน์ตาที่ขยับไหว มองผมราวกับวิงวอน ริมฝีปากเขาเผยอออกคล้ายจะพูดบางอย่าง
ผมไม่สนใจ
ผมปาดมีดคมกริบสองอันเบา ๆ เสียงกรีดของโลหะฟังเสียดหูดี
หน้าเขาเริ่มซีด ทำไมผมจะไม่รู้ ตอนนี้เขากลัวมีดในมือผมยิ่งกว่าอะไร
"คาซึยะ........"
เขาพยายามง้อขอคืนดี ขอให้ผมยกโทษให้เขา เขาบอกว่าเพราะก่อนนี้ผมไม่มีเวลาให้ เขาจึงน้อยใจและประชดผมขึ้นมา
โทษเป็นความผิดผมเสียอย่างนั้น ผมผิดเองกระมังที่เขานอกใจผม
ยังไม่พอ.............เขาพูดคำที่ผมเกลียดครั้งแล้วครั้งเล่า
ผมเตือนเขาแล้วแท้ ๆ ว่าอย่ามายุ่งกับผมอีก ความอดทนผมมีขีดสุด และมันก็ขาดเอาง่าย ๆ เสียด้วย
.....................เอาล่ะ ผมจะทำยังไงกับเขาดี?
คราวนี้ผมจะฆ่าเขาทั้งเป็น...... เสียงหนึ่งกระซิบ
ผมจะค่อยหั่นเขาเป็นชิ้น ๆ ......... เสียงนั้นบอกต่ออย่างเหี้ยมเกรียม
ผมระงับโทสะทั้งหมดไว้ก่อนเพื่อไม่ให้สิ่งที่ผมทำต้องหมดสนุก ผมบอกให้เขาหลับตาลง
แต่เขายังจ้องผมเขม็งไม่ว่าผมจะพูดซ้ำกี่ครั้ง ผมเริ่มได้ยินเสียงขบกรามของตัวเอง ได้ยินเสียงตุบ ๆ ตรงหน้าผาก
เขาไม่เคยเห็นผมอยู่ในสายตาเวลาที่ผมต้องการ มาตอนนี้เขาจะอยากเห็นหน้าผมทำไมนัก!
“ฉันบอกให้นายหลับตา”
น้ำเสียงผมต่ำลึก ผมสั่งเขา แต่เขาไม่ฟัง
เขายังไม่สำนึกอีกหรือ ที่เขาต้องมานอนอยู่หน้าผมอย่างนี้ก็เพราะเขาไม่ฟังผม
.....เขาไม่ฟังผม ไม่แคร์ผม ตั้งแต่เขามีคนใหม่นั่นแหละ!
"ฉัน....."
อย่าคิดว่าผมจะเชื่อลมปากพล่อย ๆ ของเขาเหมือนก่อน
ไม่เพราะเขาหรอกหรือ ใจผมเลยมีแต่รอยเหวอะหวะจนเยียวยาไม่ได้ถึงทุกวันนี้
"หุบปาก" ผมกระซิบเสียงเย็น
ผมไม่รีรออีกแล้ว ผมเสียเวลากับเขามามากพอ เข็มฉีดยาปักลงให้ตัวยาวิ่งเข้าเส้นเลือด
เขายังมองผม กระทั่งดวงตาเขาหรี่ลงจนปิดสนิท ริมฝีปากเขาคล้ายจะกระซิบอะไรบางอย่าง
.........ไม่เห็นจะสำคัญ
เขาหลับไปแล้ว........
ผมไม่ทำอะไรเขาหรอก........
นอกจากให้ยาสลบเขา แล้วให้เขาตื่นมาพบกับตัวเองในภาพลักษณ์ใหม่ที่เขาไม่มีวันจินตนาการถึง
ผมจรดปลายมีดลงบนมุมปากเป็นอันดับแรก ริมฝีปากของเขามักจะมีรอยยิ้มกับคำพูดหวาน ๆ ให้ผมเสมอ
น่าเสียดาย มันไม่ได้มีไว้ให้ผมคนเดียว
ผมจะเฉือนมันทิ้งซะ......
ผมกรีดมีดต่อไปจนถึงแนวคาง เขามักจะกอดผมไว้ แล้วแนบคางลงกับศีรษะผม ปลอบโยนและให้กำลังใจในวันที่ผมอ่อนแอ
ไม่รู้ว่าลับหลังผม เขาเที่ยวไปทำอย่างนี้กับใครบ้างหรือเปล่า.....
ผมตัดเนื้อตรงนั้นออกทีละนิดอย่างใจเย็น ไม่ให้รูปหน้าผิดแผกไปจากที่ผมอยากให้เป็น
ผมเลาะผิวหนังของเขาออก เลือดข้นสดซึมไหลเป็นทาง
มือผมมั่นคงกว่าที่ผมคิดว่าจะทำได้เสียอีก
ผมซับเลือดให้เขาแผ่วเบา
พยายามไม่คิด ว่าครั้งหนึ่งเขาเคยทำให้ผมเจ็บแค่ไหน
พยายามไม่ทบทวน ว่าผมรู้สึกยังไงกับเขา
.........ตอนนี้ เขาคือปฏิมากรรมชิ้นงามของผม
............................................................
...........................................................
ดอกลิลลี่สีขาววางอยู่บนโต๊ะในห้องทำงาน เขาคงวานให้ใครสักคนแอบมาวางไว้กระมัง เพราะเขาต้องหลับอีกนาน
เขายังจำได้ดีเสมอว่าผมชอบดอกไม้อะไร....
กระจกร้าว ๆ ถูกประกอบด้วยกาวอย่างบรรจงเข้าเป็นรูปเดิมวางอยู่ตรงหน้า
ผมนั่งเท้าคาง มองตัวเองในกระจก............สุดท้ายก็หวั่นไหวกับแววตาซื่อ ๆ เศร้า ๆ นั่นอีกแล้ว
ผมคบกับเขาตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ปีหนึ่ง ความรักของเราราบรื่นตลอดมา กระทั่งผมเริ่มเรียนเฉพาะทาง
แล้วเขาก็เริ่มมองคนอื่นนอกจากผม (แม้เขาจะอ้างว่าแค่ประชดก็เถอะ....ผมมันพวกเจ็บฝังใจ)
พอตัดสินใจว่าจะเลิก เขาก็กลับเข้ามาในชีวิตผม ขับรถข้ามจังหวัดไปกลับ เทียวไล้เทียวขื่ออยู่ได้บ่อย ๆ จนน่ารำคาญ
เกิดอุบัติเหตุจนได้..........บอกไปกี่สิบรอบแล้วว่าไม่อยากเจออีก ยังจะเสนอหน้ามาหา
รถคว่ำซะเกือบเสียโฉม แต่ยังดื้อ ถ้าไม่ได้หมอที่ต้องการจะไม่ยอมผ่าตัด
ไม่ปาดหน้าให้แหว่งซ้ำก็ดีเท่าไหร่แล้ว? อยากเอาแต่ใจนัก......คนบ้า
ผมไม่ยอมคืนดีง่าย ๆ หรอกนะ
ถ้าเขาฟื้นขึ้นมาแล้วยังพูดว่ารักผมอีก
คราวนี้ ผมจะตัดลิ้นเขาจริง ๆ
ผมไม่ได้โกหก!!
end
ผลจากดู nip/tuck ซีซั่นแรกไปบางแผ่น กรี๊ดดดด อิเรื่องนี้มันโรคจิตดีจัง
แต่สนุกนะ ^^'
ปล. ที่แปะตอนแรกไม่ใช่อย่างนี้ แต่อันนั้นกู่ไม่กลับแล้วค่ะ แปะอันนี้แทนละกัน
